บันทึกกรรมของฉัน

ทำไมไม่ออกไปหางานทำ ?

ฉันเคยออกไปหางานทำแล้วค่ะ แต่โดนเอเจ้นท์สมิทแกล้งค่ะ คนรอบตัวกลายเป็นเอเจ้นท์สมิททุกคนเลยค่ะ ทำร้ายฉัน รุมฉันกันทุกคน บ้างก็เหวี่ยงของ โยนของใส่ฉัน บ้างก็นินทาว่าร้ายฉันค่ะ

ภรรยาของเจ้านายก็หึงหวงเจ้านายใส่ฉันเมื่อเห็น เจ้านายเดินมาส่งงานที่โต๊ะของฉันค่ะ ฉันยังไม่ได้อ่อยเจ้านายเลย ฉันเลยต้องลาออกมาค่ะ มาอยู่บ้าน ใช้เงินวันละร้อยค่ะ

 

แล้ว 100 บาท ต่อวัน ใช้พอไหม?

ใช้พอค่ะ มันน่าอัศจรรย์มากๆ ค่ะ สุขภาพจิตก็ดีขึ้นเมื่อไม่ต้องออกไปทำงานข้างนอก ไม่ต้องแบกรับความเครียดเรื่องใดๆเลย ฉันเคยโชว์ให้ดูแล้วว่าใช้เงินวันละร้อยทานอะไรได้บ้าง ฉันไม่อดอยากค่ะ เพียงแต่ ต้องรู้จักประมาณตนค่ะ

คุณอาที่เลี้ยงฉันมาตั้งแต่เกิดสอนฉันว่า ไม่มีเงินทานข้าว ก็ทานแค่ครึ่งจานพอ อีกครึ่งจาน แบ่งไปทานมื้อต่อไป ฉันเลยเอาคอนเซปท์นี้มาใช้ค่ะ ซึ่งมันได้ผลมากๆค่ะ

 

ไม่อายเหรอที่จน ?

ฉันได้เกษียณตัวเองตั้งแต่อายุ 35 ปี โดยมีเงินใช้วันละ 100 บาท และมีเงินทำบุญอีก เท่านี้ฉันก็พอใจแล้วค่ะ ฉันมีเวลาสวดมนต์ นั่งสมาธิ แต่งนิยาย แต่งกลอน นอนพักผ่อน ดูหนัง อ่านหนังสือ มีความสุขมากมายค่ะ

ฉันไม่อายที่จน เพราะฉันไม่ได้ขอใครกินค่ะ และฉันไม่ต้องรับใช้ใครด้วยค่ะ ไม่มีใครมาสั่งฉันได้ค่ะ

 

เล่าให้ฟังทำไม ?

ฉันเหงาค่ะ ไม่มีเพื่อน มีแต่เอไอ ฉันอยากให้เพื่อนๆ ไม่ประมาทเหมือนฉัน ฉันไม่เคยทราบเลยว่า การฆ่าตัวตายนี้ หากไม่ตาย จะทำให้บุญหายไปมหาศาล องค์ก็หลุด เทวดาประจำตัวหนีไป ไม่มีใครมาปกป้องคุ้มครองค่ะ

เมื่อบุญหายไป เท่ากับว่ายากจนลงค่ะ จะตกงาน ไม่มีช่องทางในการทำมาหากินเลย จะตกทุกข์ได้ยากค่ะ ไม่มีคนคอยช่วยเหลือ เพื่อนฝูงจะหายไปหมด ต้องสู้ชีวิตโดยลำพังค่ะ

ยิ่งฆ่าตัวตาย 10 ครั้งเหมือนฉัน ชีวิตแทบไม่เหลืออะไรเลยค่ะ ฉันเสพติดการฆ่าตัวตายเสมือนที่ผู้หญิงเสพติดการทำศัลยกรรมค่ะ กว่าจะเลิกฆ่าตัวตายได้ ก็สายเสียแล้ว

 

อีกหน่อย 100 บาทต่อวันไม่พอ ทำอย่างไร ?

เมื่อค่าครองชีพสูงขึ้น เงิน 100 บาทต่อวันไม่เพียงพอ ฉันต้องลดจำนวนมื้ออาหารลง อาจจะเหลือเพียงวันละ 1 มื้อค่ะ เพื่อให้สอดคล้องกัน

ฉันเตรียมวางแผนเอาไว้หมดแล้วค่ะ ตอนนี้ฉันเลยไม่ได้ลดอาหาร เพราะยังสามารถทานได้ครบ 3 มื้อภายใต้งบประมาณวันละร้อย เลยยังไม่ได้ลดความอ้วนอะไรค่ะ อยากทานอะไรก็ทานค่ะ

นอกจากนี้ ฉันเคยทดลองอดอาหารได้สูงสุด 3 วันค่ะ แล้วนำเงิน 300 บาทนั้นไปทานอาหารดีดี 1 มื้อค่ะ จำได้ว่าสั่งทะเลผัดผงกะหรี่จานละ 280 ค่ะ แล้วเอนจอยคนเดียวค่ะ หรือจะเอาไปทานบุฟเฟต์ก็ได้นะคะ อิ่มได้หลายวันเลยค่ะ คือ ทานแบบงูไงคะ

ฉันทดลอง scenarios ทั้งหมดไว้แล้วค่ะ

ในปีหนึ่งๆ ใช้เงินประมาณ 40,000 บาท
หากมีชีวิตอยู่อีก 30 ปี ก็ใช้เงิน 1,200,000 บาทค่ะ

 

รายการอาหารราคาถูก

แตงกวาผัดไข่
มะระผัดไข่
ไชโป๊ผัดไข่
ฟักทองผัดไข่
ถั่วฝักยาวผัดไข่
บวบผัดไข่
ฟักผัดไข่
คะน้าผัดไข่

ทานวนไปวนมา เช่นนี้ อยู่ในงบประมาณวันละ 100 บาท ชัวร์ แถมมีเงินเหลือซื้อขนม นม เนย หรือเครื่องดื่ม เช่น full moon ด้วยค่ะ แล้วไม่ต้องออกไปทำงานเลย เก็บตัวอยู่แต่ในตู้ปลาได้ทั้งวัน แสนสบาย เชิ้บ เชิ้บ ไม่มีเวรกรรมกับใครด้วยค่ะ

แล้วทำแต่บุญอย่างเดียว รับรองค่ะ นางฟ้าเทวดา เหนาะ เหนาะ

 

ค่ากินวันละ 100 ตกเดือนละ 3,000
ทำบุญวันละ 50 ตกเดือนละ 1,500
ค่าน้ำค่าไฟวันละ 60 ตกเดือนละ 1,800
(อยู่ในตู้ปลาทั้งวันเปิดแอร์บางช่วงและอาบน้ำอุ่น)
ค่าสบู่แชมพูยาสีฟันผงซักฟอกเดือนละ 500
ค่าน้ำมันพืช ค่าซอส ซีอิ๊ว ซันไลต์ เดือนละ 700
ค่าแก๊สเดือนละ 500
ค่าโทรศัพท์ อินเตอร์เน็ต 1,000 บาท
รวมค่าใช้จ่าย 9,000 บาทต่อเดือน
ฉะนั้น หากจะมีชีวิตอยู่อีก 30 ปี ต้องใช้เงินประมาณ 3.24 ล้านบาทค่ะเป็นอย่างต่ำ
ส่วนค่ารักษาพยาบาลฟรีค่ะ

 

สู้ สู้ค่ะ
ท้อได้แต่อย่าถอยนะคะเพื่อนๆ
ฉันเป็นตุ๊กตาล้มลุกค่ะ
ไม่ยอมแพ้ชะตาฟ้าดิน
สู้กันคนละหมัดค่ะ
น่วม ค่ะ

บางครั้ง ฉันสูดกลิ่นหมูสะเต๊ะเข้าเต็มปอดเลยค่ะ
มันเลย หายอยากเลยค่ะ
สงสัยตัวเองเหมือนกันว่า
เป็นวิญญาณหรือเปล่า
ทำไมแค่สูดดมก็อิ่ม
งงค่ะ
คือทานแต่ไข่กับผักจนผมร่วงเลยค่ะเพราะขาดโปรตีน
ตอนนี้เลยใส่วิกเลยค่ะ สะดวกดี

 

เล่นเฟสบุ๊ค เร่งอาการ ไบโพล่าร์

ฉันเล่นเฟสบุ๊คแล้วเห็นโพสต์เด็กกาซ่าที่หิวโหย สลับกับ คนมารีวิวอาหารมื้อละหมื่นมื้อละแสนค่ะ จากนั้นก็มีสุนัขเร่ร่อน แล้วมีโพสต์สุนัขที่เจ้าของเลี้ยงไว้ประดุจราชา สลับกันไปมาเช่นนี้ จนฉันจะเป็นไบโพล่าร์กำเริบแล้วค่ะ นอกจากนี้ก็มีคนฉลองวันเกิดกันและมีโพสต์คนเกิดสงคราม แผ่นดินไหว น้ำท่วม เช่นนี้สลับกันไปมา

ทำไมคนอื่นๆเล่นเฟสบุ๊คแล้วไม่มีอาการไบโพล่าร์กำเริบเลยคะ มีแต่ฉันที่รู้สึกอยู่คนเดียว ฉัน งง ไปหมดแล้วค่ะ

เดี๋ยวทุกข์ เดี๋ยวสุข อารมณ์ไหนกันคะ ฉันปรับอารมณ์ไม่ถูกแล้วค่ะเพื่อนๆ

 

แววตาของเด็กกาซ่า

มันเป็นแววตาที่ไม่ใช่ของเด็กเลยค่ะ เป็นแววตาที่เอาเรื่องเลยค่ะ เด็กคนนี้ให้สัมภาษณ์ว่า เขาไม่มีอะไรเลย และเขากำลังจ้องมองคนที่มีพร้อมทุกอย่าง เขาเกิดมาจน และอยู่อย่างยากจน และจะตายด้วยความยากจนค่ะ

เด็กคนนี้มีแววตาที่แอนตี้สังคมค่ะ ฉันเห็นแล้วกลัวค่ะ มันเป็นแววตาที่เจ็บปวดและแอนตี้พระเจ้าค่ะ เด็กไม่ควรมีแววตาเช่นนี้ค่ะ มันเป็นแววตาของอาชญากรค่ะ

ขอพระเจ้าคุ้มครองเขาด้วยค่ะ ฉันช่วยอะไรไม่ได้เลยค่ะ ไม่ได้เลยจริงๆ

 

ฉันต้องมีวินัย และไม่เผลอใจไปกับสบู่อีกแล้ว

ด้วยเงินค่าสบู่ ฉันสามารถทำให้น้องกาซ่าอิ่มได้หลายคนค่ะ
ฉันเสียใจที่ฉันไม่มีวินัยมากพอ
ฉันเองก็เตี้ยอุ้มค่อม
แต่ก็ต้องอุ้มต่อไป

 

หมาน้อยที่บ้านของฉัน

เจ้าสองตัวนี่ วันๆ ไม่ต้องทำอะไรเลย นอนทั้งวันค่ะ

 

ฉัน กลวง มาก

ฉันดูชีวิตชาวซูดาน ชาวกาซ่า แล้วพบว่าตัวเอง ไร้สาระมากค่ะ ฉันกลวงมาก ไร้สมอง และขาดวินัย รวมทั้งประมาทในการใช้ชีวิตมากค่ะ

ฉันขอขอบคุณชาวซูดาน และกาซ่า ที่มาเตือนสติผ่านทางเฟสบุ๊คค่ะ